dinsdag 26 oktober 2010

Siepie huilt


en Kleingoed
Na Pipi Langkous kunnen Jip en Janneke natuurlijk niet ontbreken op deze blog. Er is al veel gezegd en geschreven over deze twee kindertjes, hondje Takkie en poes Siepie. Vandaag een kleine ode van Kleingoed aan een andere poes/kater; Gijs. Gijs gaat morgen naar de kattenhemel omdat Gijs ziek en moe is. Als troost voor de vrouwtjes van Gijs die al die jaren zo lief en zorgzaam zijn geweest dit verhaaltje.......


Siepie wil niet wandelenJanneke heeft een poesje. Hoe heet het? vraagt Jip. Siepie, zegt Janneke. Is Siepie niet lief? Ja, Jip vindt Siepie erg lief. Maar Jip wil met hem uit. Heeft hij geen halsband, zegt Janneke. We doen hem eeen touwtje om, zegt Jip. En dan gaan we met hem wandelen. Maar Siepie wil niet wandelen. Siepie wil ook geen touwtje om. Siepie is bang. Hij trekt aan de ene kant en Jip en Janneke aan de andere kant. Die arme Siepie. Zijn nekje wordt erg dun van dat touw. Je moet mee! roept Jip. Maar dan komt Janneke moeder binnen. Schei uit, zegt ze. Doe het touw van Siepie nek. Die arme poes. Stel je voor dat ik jullie een touw om je nek deed. En dat ik dan hard ging trekken. Wat zou je dan zeggen? Kijk, Siepie huilt. Siepie heeft verdriet. Janneke maakt vlug het touw los. Siepie kruipt weg in een hoekje. Zie je wel? vraagt moeder. Siepie huilt. Nietes, zegt Jip.